საიტი იმყოფება BETA - ტესტირების რეჟიმში, თუ შეამჩნევთ რაიმე ხარვეზს აუცილებლად დაგვიკავშირდით.
საიტის ძველი ვერსიაზე გადასასვლელად დააჭირეთ აქ!

DIANEWS.GE-სიახლე


დედობა - საკუთარი შვილების გარეშე

personadmin access_time2-10-2018, 23:07
"მასწავლებელი ღამე უძილო, ნორჩებზე ფიქრი დაუშრობელი, მასწავლებელი - ზოგჯერ უშვილო,
მაგრამ ათასი ბავშვის მშობელი"  -  ბევრი პედაგოგი მიიჩნევს, რომ თავის დროზე ეს ტექსტი უმიზეოდ არ დაიუწერია ავტორს. მოსწავლეების აღზრდით დაკავებულებს, ხშირად პირადი ცხოვრება ავიწყდებათ და მასწავლებელთან ერთად, სხვისი შვილების მშობლებიც ხდებიან.
ერთ-ერთი ასეთი პედაგოგია თამარ რაზმაძე. ის გორის ნომერ მე-12 საჯარო სკოლაში დაწყებითი საფეხურის მასწავლებელია. მოსწავლეებთან ერთად, მან წელს უკვე 34-ედ მოისმინა , ახალ  სასწავლო წელს დარეკილი - პირველი ზარი.
"ეს რის საკლასო ოთახი, სადაც ჩემი ცოვრების ყველაზე მნიშვნელოვანი წლები მაქვს გატარებული. სწორედ ეს არის ადგილი, სადაც  ასობით მოსწავლეს წერა - კითხვა და გამართული მეტყველება შევასწავლე"-მითხრა თამარ რაზმაძემ და ლამაზად მოწყობილი სამუშაო ოთახისკენ მიმითითა, რომელსაც პაწაწინა მერხები ამშვენებდა.
თამარ რაზმაძის  დილა, რვის ნახევარზე იწყება. სკოლაშიც ადრიანად მიდის. გაკვეთილების ჩასატარებლად წინა საღამოს საგულდაგულოდ ემზადება. მას მიაჩნია, რომ რაც არ უნდა ბევრი იცოდეს,   წინასწარ გადამოწმება ურიგო არასოდესაა. 
"ბავშვის თვალსა და გონებას არასოდეს არაფერი გამოეპარება. გისვამენ უამრავ კითხვას, რომელზე პასუხიც მუდამ უნდა გქონდეს, უმნიშვნელო რამეშიც თუ "დაგიჭირეს"მორჩა (იცინის). მქონდა ისეთი შემტხვევაც, როდესაც მათემატიკის გაკვეთილზე ფოტოებს მიხედვით რაღაც დავაანგარიშებინე, იყო დეტალი, რომელსაც არარ ცავუღრმავდი და ერთ-ერთმა მაშინვე მიმახვედრა, რომ მეტი ყურადღება გამომეჩინა. პატარებს ძალიან კარგი აზრები მოსდით. აგიყოლიებენ, სხვა თემაზე გადაგატანინებენ ყურადღებას და რაც აინტერესებთ იმაზე პასუხს მაინც გაგაცემინებენ.ეს მე ძალიან მომწონს, ბავშვი ასე სწავლობს და ასე ვითარდება. მე შემიძლია მათთან თანატოლივით ვითამაში, ან თუ შევატყვე ყურადღება მოვადუნე, მივეფერო და ბოდიშიც მოვუხადო. ძალიან მიყვარს ჩემი მოსწავლეები"-გვითხრა თამარ რაზმაძემ.
ამბობს, რომ ყოფილ მოსწავლეებთან დღემდე უწყვეტი კავშირი აქვს, რაშიც ხელს დიდ წილად სოციალური ქსელი უწყობს. თამარ რაზმაძის თქმით, მისი ნამოწაფრების წარმატება ისე აბედნიერებს, როგორც ეს საკუთარი შვილების შემთხვევაში იქნებოდა.
"ვერ წარმოიდგენთ რა კარგი ნამოწაფრები მყავს, რა ნიჭიერები და როგორი რეალიზებულები არიან, ზოგიერთის შვილს ვზრდი უკვე.  მე ვგრძნობ, რომ მათაც ვუყვარვარ. დიახ! შემიძლია თამამად ვთქვა, რომ მშობელზე ნაკლები წვლილი არ მიმიძღვის, მათ პიროვნებებად ჩამოყალიბებაში. მეხუთე კლასში რომ გადავლენ, ამბობენ ხოლმე, რომ თამრიკოს ხელი ეტყობათო. ძალიან მიყვარს თვალების შეღებვა. ერთხელ ერთ-ერთი მშობელი მოვიდა და მეუბნება, თამრიკო ან ასწავლე ამ ბავშვს თვალების დახატვა, ან შენც ნუღარ წაისვამო. თვალებს ითხრის, რომ მოგბაძოსო. (იცინის) განა ოჯახის წევრებისგან აკლდათ სითბო და სიყვარული, მაგრამ ჩემგანაც ბევრი ისწავლეს".
50 წლის განმავლობაში შვილებივით არაერთი თაობა აღზარდეს, ყელქცეულის საჯარო სკოლის  პედაგოგებმა მერი ბეროზაშვილმა და ნათელა ჩიტაძემ. ისინი დღეს, პენსიონერები არიან და პედაგოგიური საქმიანობაც შეწყვიტეს. სხვისი შვილების აღზრდით, იმდენად იყვნენ დაკავებულები, რომ საკუთარი ოჯახი არ შეუქმნით. შესაძლოა ითქვას, რომ ცხოვრების საუკეთესო წლები სკოლასა და მოსწავლეებს მიუძღვნეს.
"მასწავლებელი ის ადამიანია, რომელიც საკუთარი მოსწავლის გულში იდებს ბინას და იქ, სიხარულს, სიყვარულსა და ცოდნას ტოვებს. ის სამაგალითოა მოზარდებისთვის. პედაგოგი ყველასთვის, ერთგულების, მზრუნველობისა და ღირსების სიმბოლოა. სკოლა ჩემთვის მეორე სახლი იყო. იქ ჩემი მოსწავლეები მოუთმენლად მელოდებოდნენ და მეც სიხარულით მივეშურებოდი მათთან. მკაცრი ვიყავი ძალიან, თუმცა, მოსწავლეებთან მაინც კარგი დამოკიდებულება მქონდა. არ მიგრძვნია, რომ შვილები არ მყავდა. დაწყებითებს ვასწავლიდი და ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ, თვალცრემლიანი ვაცილებდი ძველებს და ბედნიერი ვიღებდი ახალ მოსწავლეებს"-ამბობს მერი ბეროზაშვილი, რომელიც ერთ-ერთია იმ მასწავლებლებს შორის, რომლებმაც პირადი ცხოვრების ხარჯზე, არაერთი მოსწავლე აღზარდეს.
"ვერ წარმოიდგენთ, როგორ მიყვარდა ჩემი მოსწავლეები. მათ შემხედვარეს არასოდეს მიგრძვნია, რომ დედა არ ვიყავი. ისინი, ყველა ჩემს საკუთარ შვილებად მიმაჩნდა. იმდენი თაობა მყავს აღზრდილი, შემიძლია ვთქვა, რომ უშვილო მასწავლებელი არ არსებობს! განსაკუთრებული დამოკიდებულება მქონდა მოსწავლეებთან, ისინი მუდამ ჩემს გულში იქნებიან"-ამბობს ნათელა ჩიტაძე.
სწავლება ერთ-ერთი ურთულესი პედაგოგიური პროცესია, რომელშიც ურთიერთობის ხელოვნება არანაკლებ მნიშვნელოვანია, ვიდრე საგნის ღრმა ცოდნა. მოსწავლეებთან ურთიერთობის ჩამოყალიბება განსაკუთრებულ ალღოსა და ტაქტს მოითხოვს. სამართლიანობა, ნდობა, პატივისცემა და გულისხმიერება - ეს ის ძირითადი მიმართულებებია, რომლებიც მასწავლებლისა და მოსწავლის ურთიერთობას აყალიბებს და ურყევს ხდის.
ავტორი: თათია გოგოლაძე
скачать dle 12.1





content_copyკატეგორიები

გამოხატე შენი პოზიცია